Laat het feest beginnen!

Van Niccolò Ammaniti had ik eerder Ik haal je op, ik neem je mee gelezen, wat ik best een leuk boek vond. Laat het feest beginnen! is een nieuwere roman, maar wat mij betreft geen betere. Er lijken te veel personages te zijn (vooral te veel personages wiens naam met een S begint) en de verhalen wisselen elkaar net te snel af. Verder vind ik het jammer dat het verhaal zo absurdistisch is dat het ongeloofwaardig wordt. En toch is Laat het feest beginnen! geen slecht boek. Het leest ontzettend snel weg, heeft een vlotte stijl en er zitten grappige passages in. En hoewel de roman naar mijn mening te veel personages kent (en zelfs nog tegen het einde met gemak nieuwe tevoorschijn tovert), zijn de twee hoofdpersonages, een arrogante schrijver met een writersblock en een mislukte sekteleider, wel goed uitgewerkt en erg interessant. Dus iedereen die van Ik haal je op, ik neem je mee heeft genoten en het niet erg vindt als alles er nogal grof aan toegaat, zal deze roman ook fijn vinden.

Zonde

Zonde

Misschien kwam het door de mist dat het misging,
of door de wintertijd. De straat bleef beperkt
tot de hoek van de straat en een verdwaalde kat.
We misten elkaar.

Die nacht droomde ik dat ik blind was, blind bleef.
Zelfs toen ik mijn bril opzette, leek de wereld op
een grote Rorschachtest. Overal zag ik jou.

Een dag later kreeg ik bloemen en ik wist:
als een psycholoog in jouw hersenen
zou peuteren, zou hij ook bij jou liefde vinden.

Zelfs als een dokter licht in onze ogen schijnt,
blijven we verbonden. Terwijl hij verklaart
dat we ongeneselijk zijn, voelen wij ons
meer dan gezond.

Na'vi en Afroini

Vrijdag keek ik naar een film. Dat doe ik niet zo vaak, ik ben niet echt een filmliefhebber. En als ik dan naar een film kijk, dan zie ik het liefst films die ik al vaak gezien heb (Harry Potter, Alles is liefde) of animatiefilms (Shrek, Finding Nemo). Vrijdag keek ik naar Avatar. Ik verkeerde in de veronderstelling dat het een animatiefilm was en het is inderdaad geen doorsnee speelfilm, maar wel van een geheel ander kaliber dan Shrek of Finding Nemo.
Avatar deed me aan Torenhoog en mijlen breed van Tonke Dragt denken. Dat komt waarschijnlijk omdat ik dat boek vorige week herlezen heb. De overeenkomsten zijn duidelijk: Avatar en Torenhoog en mijlen breed spelen zich beide op een andere planeet af, ergens in de verre toekomst. De planeten zijn allebei nogal vijandig en heel anders dan de aarde, maar tegelijkertijd zijn er toch opvallende overeenkomsten, zoals het bestaan van bomen. Bij Avatar en bij Torenhoog en mijlen breed keert het hoofdpersonage zich uiteindelijk tegen zijn medemensen. De belangrijkste overeenkomst vind ik echter dat de Na'vi bij Avatar en de Afroini bij Torenhoog en mijlen breed allebei een betere manier hebben om met elkaar te communiceren dan mensen. Het is een overheersend thema in beide films. Het mag dan science fiction genoemd worden, eigenlijk gaan beide verhalen toch vooral daarover: mensen kunnen onvoldoende met elkaar communiceren. Met behulp van kleine groene of juist grote blauwe wezentjes wordt geprobeerd ons onze tekortkoming te laten zien. Erg interessant, alleen jammer dat je er toch wat moedeloos van wordt. Een mens kan veel, maar niet van soort veranderen.

Finale Brabant Gedicht 2011

Gisteren was de finale van Brabant Gedicht 2011. In de trein kwam ik erachter dat ik geen oorbellen in had gedaan, wat ik opvatte als een zeer slecht voorteken. Mijn moeder zag het eerder als een probleem dat opgelost kon worden, dus even later had ik nieuwe oorbellen gekocht. Toen ik ze in wilde doen, bleek echter dat een van de oorbellen kapot was gegaan. Met veel pijn en moeite hebben we (heeft Nicole) het weer kunnen maken, maar voor mij was duidelijk dat dit niet echt mijn dag ging worden. En dat bleek dus ook zo te zijn. Hoewel mijn optreden goed ging, ging Bram Vaassen er uiteindelijk met de winst vandoor. Gelukkig heb ik nog wel een paar positieve reacties gekregen en was het verder een erg leuke dag. 's Middags zijn we naar het Noordbrabants Museum geweest, wat om de volgende redenen zeer de moeite waard is:
*Je kan dit schilderij in het echt zien en op een computer de bijbehorende spreekwoorden bekijken
*Je kan op een computer een eigen navolging van Jheronimus Bosch maken
*Je kan een aantal Nuenense schilderijen van Van Gogh zien (oké, dat is misschien vooral leuk als je, zoals ik, uit Nuenen komt)

Het diner

Ik had nog nooit een roman van Herman Koch gelezen, alleen zijn columns in de Esta. Die vind ik altijd best aardig en vanwege de grote populariteit had ik dan ook best hoge verwachtingen van Het diner. Dit verhaal heeft een goede opbouw, elk deel heeft de naam van de gang waarmee ze bezig zijn en het gehele boek bestrijkt dus één avondje uit. Leuk idee en samen met de vlotte stijl van Koch had dit een erg leuk boek kunnen zijn. Toch wrong het ergens en het is lastig om te beschrijven waar dat aan lag, omdat ik hier niet de gehele plot wil verraden. In elk geval heeft Koch een bepaalde kunstgreep nodig om het verhaal aannemelijk en geloofwaardig te maken en voor mij werkt die kunstgreep niet. Liever had ik gehad dat de daden van de personages op een andere manier geloofwaardig waren gemaakt. Wel denk ik dat dit een erg geschikt boek is voor middelbare scholieren die een boekverslag moeten schrijven.

Ongehoord

Aanstaande zondag sta ik op het Poëziepodium Ongehoord in Rotterdam. Het begint om twee uur en het is in de Centrale Bibliotheek van Rotterdam. Dan krijg ik dus mooi de gelegenheid om wat te oefenen voor de finale van Brabant Gedicht 2011. Gisteren was de voorronde en ik ben door! Ook Nic Castle, Sven Mathijssen en Olga Kortz zijn door naar de finale. Op 29 januari zal ik tegen hen, plus vier Vlaams Brabantse dichters strijden om o.a. een podiumplaats op Onbederf'lijk Vers.

Brabant Gedicht 2011

Noord-Brabantse dichters strijden voor finaleplaats in Brabant Gedicht



De strijd om de titel ‘Beste Brabantse dichter 2011' wordt al in de eerste maand van het jaar beslecht. Dan vindt in 's-Hertogenbosch alweer de zevende editie plaats van Brabant Gedicht. Op 10 januari strijden in stadsBiEB Centrum acht Noord-Brabantse dichters voor een felbegeerde plek in de allesbeslissende finale van deze internationale gedichtenwedstrijd.


Brabant Gedicht is een gedichtenwedstrijd voor jongeren tussen de 16 en 30 jaar, die in (Nederlands of Vlaams) Brabant geboren zijn of er wonen. Tijdens de Nederlandse voorronde op 10 januari dragen acht talentvolle dichters onder het toeziend oog van een deskundige jury voor uit eigen werk. Vier van hen gaan door naar de finale op zaterdag 29 januari, enkele dagen na Gedichtendag, eveneens gehouden in stadsBiEB Centrum.


De uiteindelijke winnaar van Brabant Gedicht 2011 ontvangt een geldbedrag en is verzekerd van een podiumplaats tijdens Onbederf'lijk Vers, het grootste gratis poëziefestival van Nederland dat in april plaatsvindt in de Bossche binnenstad.


Brabant Gedicht is een samenwerking van de bibliotheken in de zustersteden 's-Hertogenbosch en Leuven en wordt mede mogelijk gemaakt gemeente 's-Hertogenbosch.


maandag 10 januari
stadsBiEB Centrum, Hinthamerstraat 72
20:00 - 22:00 uur
toegang gratis

Bibliotheek Den Bosch

Net als vorig jaar doe ik mee aan de voorronde van Brabant Gedicht. Vorig jaar was de finale erg leuk, dus ik hoop dat ik dit jaar ook door zal zijn!